Docetaksel i estramustyna w porównaniu z mitoksantronem i prednizonem w zaawansowanym opornym na leczenie raku prostaty ad 6

Czterech pacjentów miało zdarzenia niepożądane stopnia 5 przypisywane mitoksantronowi i prednizonowi. Trzy osoby zmarły w ciągu 30 dni po otrzymaniu protokołu leczenia, a kolejne zmarły z powodu zakażenia dróg oddechowych i anoreksji stopnia 4. Powikłania naczyniowe i ich związek z profilaktyczną terapiną warfaryną w grupie otrzymującej docetaksel i estramustynę przedstawiono w Tabeli 3; odkrycia te są obserwacyjne i nie były częścią planowanej pierwotnej analizy. Dyskusja
To randomizowane badanie wykazało, że leczenie raka prostaty z przerzutami niezależnymi od androgenu estramustyną i docetakselem powoduje dłuższe medianowe przeżycie niż leczenie mitoksantronem i prednizonem (17,5 miesiąca w porównaniu z 15,6 miesiąca, P = 0,02). Współczynniki zagrożenia dla śmierci (odpowiednio 0,80 i 0,76) oraz mediana przeżywalności (odpowiednio 17,5 miesiąca i 18,9 miesiąca) były podobne w grupie otrzymującej docetaksel i grupie otrzymującej docetaksel co trzy tygodnie w badaniu opisanym przez Tannocka i wsp. 17 gdzie indziej w tym wydaniu czasopisma. Chociaż nie osiągnęliśmy naszego podstawowego celu, jakim było wykrycie 33-procentowej poprawy w medianie czasu przeżycia przy użyciu estramustyny i docetakselu, badanie to miało rozsądną moc wykrywania mniejszych różnic w przeżyciu. W porównaniu z mitoksantronem i prednizonem, docetaksel i estramustyna zmniejszyły śmiertelność o 20 procent (przedział ufności 95 procent, 3 do 33 procent). Wskaźniki obniżonego poziomu PSA i przeżycia wolnego od progresji były istotnie wyższe w grupie otrzymującej docetaksel i estramustynę niż w grupie przyjmującej mitoksantron i prednizon. Szacowana przeżywalność grupy otrzymującej estramustynę i docetaksel w naszej próbie mieściła się w przedziałach ufności mniejszych badań fazy i 2 tego połączenia.
Mediana przeżycia wynosząca 15,6 miesiąca u pacjentów leczonych mitoksantronem i prednizonem jest większa niż ta, którą opisali Tannock i in. (12 miesięcy), 5 Kantoff i in. (12,3 miesiąca), 6 lub Ernst i in. (11,5 miesiąca) .18 Mediana przeżycia była podobna do tej opisywanej w bieżącym badaniu przez Tannocka i in. (16,5 miesiąca). Różnica ta może wynikać po części z zastosowania różnych kryteriów kwalifikowalności, w szczególności wymogu choroby objawowej w badaniach Tannocka i wsp. i Ernst i in. Natomiast w randomizowanym badaniu z udziałem 101 bezobjawowych mężczyzn ze wzrastającym poziomem PSA w surowicy, Berry et al. stwierdzili nieistotną 4-miesięczną różnicę w medianie przeżycia: 23 miesiące u mężczyzn leczonych mitoksantronem i prednizonem, w porównaniu z 19 miesiącami u mężczyzn leczonych samym prednizonem.19 W naszym badaniu 18 procent pacjentów miało wzrost PSA, ale bezobjawowe z chorobą przerzutową. Mediana poziomu PSA przy przyjęciu (87 ng na mililitr) była nieco niższa niż w badaniach Kantoffa i in. (150 ng na mililitr), 6 Tannock i in. (158 ng na mililitr), 5 i Ernst i in. (150 ng na mililitr), 18 ale poziomy PSA przed leczeniem nie przewidują przeżycia w tej populacji pacjentów, chociaż prawdopodobnie odzwierciedlają obciążenie nowotworem.
Leczenie crossover może również częściowo uwzględniać niewielką różnicę w przeżyciu między dwiema grupami leczenia. Spośród wszystkich pacjentów, których leczono, około połowa otrzymała co najmniej jeden inny schemat leczenia przeciwnowotworowego po tym, jak nie otrzymała odpowiedzi na przydzielone leczenie.
[więcej w: cienki stolec przyczyny, niedrożność dwunastnicy, cienki kał ]
[patrz też: jarmuż właściwości, jaskolcze ziele, jęczmień zielony opinie ]