Świeża pełna krew kontra zrekonstruowana krew do pompowania zastrzyków w chirurgii serca u niemowląt ad 6

Dolne i górne granice pól wskazują 25 i 75 percentyle, a poziome linie i wartości w polach median. W ciągu 72-godzinnego okresu badania zaobserwowano tendencję do większej kumulatywnej równowagi płynów w grupie, która otrzymała świeżą krew pełną, niż w grupie, która otrzymała odtworzoną krew; różnica była statystycznie istotna w 48-godzinnym punkcie. Podczas gdy istniała tylko tendencja do znaczących różnic w pierwotnej zmiennej wyniku na korzyść primingu z odtworzoną krwią, różnice w innych zmiennych klinicznych okazały się znaczące. Zgodnie z analizą zamiaru leczenia, pacjenci otrzymujący odtworzoną krew mieli krótszą długość pobytu na oddziale intensywnej terapii niż ci, którzy otrzymali świeżą krew pełną (70,5 godziny vs. 97,0 godzin, p = 0,04) (ryc. 1) i miał mniejszy skumulowany bilans płynów po 48 godzinach (- 6,9 ml na kilogram w porównaniu z 28,8 ml na kilogram, P = 0,003) (Figura 2), z tendencją do mniejszej akumulacji płynu przez 72-godzinny okres badania. Ponadto, wśród pacjentów, którzy otrzymali rekonstytuowaną krew, obserwowano tendencję do krótszego czasu trwania wentylacji mechanicznej (36,3 godziny, wobec 53,0 godzin wśród osób otrzymujących krew pełną, P = 0,09) (Figura 1).
Wydajność rurek w klatce piersiowej i wymagania dotyczące przetoczeń krwi nie różniły się między grupami (tabela 2). Korelacyjne analizy mające na celu określenie wpływu wieku krwi na wyjściowy sygnał klatki piersiowej i zapotrzebowanie na czerwone krwinki nie wykazały znaczących zależności. Ekspozycja dawcy w grupie po rekonstytucji krwi była większa niż w grupie świeżo-pełnej krwi (4,0 dawców w porównaniu z 3,5 dawcami, P = 0,05). Różnica ta wynika z obowiązkowego użycia dwóch dawców do rekonstytucji krwi, w przeciwieństwie do pojedynczego dawcy, gdy stosuje się świeżą krew pełną. Wreszcie nie było znaczących różnic między grupami pod względem wskaźnika zgonów ze wszystkich przyczyn; w częstości poważnego pooperacyjnego przebiegu klinicznego, opóźnionego zamknięcia mostka lub potrzeby pozaustrojowej oksygenacji membranowej; lub w ogólnej liczbie powikłań pooperacyjnych (tabela 2).
Pomiary laboratoryjne
Ryc. 3. Ryciny 3. Markery ogólnoustrojowego zapalenia i urazu mięśnia sercowego przed i po krążeniu pozaustrojowym u niemowląt, które otrzymały świeżą pełną krew lub odtworzoną krew do zalewania krążenia pozaustrojowego. Dane są przedstawione jako wartości mediany. Dla interleukiny-6 normalny zakres wynosi od 0 do 5,5 pg na mililitr; dla C3a, 0 do 358 ng na mililitr; dla troponiny sercowej I, od 0 do 2,0 ng na mililitr; i dla białka wiążącego lipopolisacharyd, 2,0 do 15,2 .g na mililitr. Wszystkie wartości laboratoryjne były podwyższone pooperacyjnie w obu grupach. Jedynie poziom białka wiążącego lipopolisacharydy był statystycznie różny pomiędzy grupami, osiągając znacznie niższe poziomy w grupie z rekonstytucyjną krwią 48 i 72 godziny po operacji.
Wszyscy pacjenci mieli normalny poziom C3a, troponiny sercowej I, interleukiny-6, interleukiny-8 i białka wiążącego lipopolisacharydy w okresie przedoperacyjnym. Po zabiegu w obu grupach wystąpiły zwiększenie aktywności C3a, troponiny sercowej I, interleukiny-6, interleukiny-8, czynnika martwicy nowotworów . i białka wiążącego lipopolisacharydy (ryc. 3).
[patrz też: papkowaty stolec, onkogeny, pompa krążeniowa ]
[więcej w: kłykciny kończyste leczenie, kłykciny kończyste objawy, kminek właściwości ]