usg wątroby wrocław

Poniżej przedstawiamy przyczynowe mutacje w genie kodującym aminopeptydazę X-prolilową 3 (XPNPEP3) jako coś, co uważamy za nową przyczynę zaburzenia podobnego do NPHP. Wykazujemy, że XPNPEP3 lokuje się w mitochondriach w komórkach nerkowych in vitro oraz w kanalikach nerkowych w specyficznym typie komórek typu komórkowego. Chociaż XPNPEP3 był niewykrywalny w pierwotnych rzęskach lub centrosomach, badania biochemiczne wykazały, że kilka białek cystogennych jest prawdopodobnie substratami XPNPEP3, w tym NPHP6 / CEP290, w których utrata funkcji powoduje szereg ciliopatii, w tym NPHP (9, 23. 27). Nasze dane sugerują, że uważamy, że po raz pierwszy odgrywają rolę białek mitochondrialnych w rozwoju fenotypów podobnych do ciliopatii i oferują potencjalny mechanizm cystogennego efektu utraty funkcji XPNPEP3. Wyniki Mutacje w XPNPEP3 powodują chorobę nerek podobną do NPHP. Przeprowadziliśmy wyszukiwanie pełnego genomu dla powiązania w 116 spokrewnionych spokrewnieniach z fenotypami NPHP i NPHP. Analiza sprzężeń w pokoleniowej rodzinie 5 generacji z północnej Finlandii (A131), z trzema członkami dotkniętymi zaburzeniem podobnym do NPHP, dała logarytm wyniku LOD (LODmax) o wartości LOD = 3.6, definiującego nowe locus (podobne do NPHP) 1, NPHPL1) na chromosomie 22q13.2 (Figura 1A), w przedziale 4,3-Mb oflankowanym znacznikami SNP_A-1516630 i SNP_A-1649765 (Figura 1B). Krytyczny region genetyczny pokrywa się z homozygotycznym segmentem wykrywanym w pokrewnym pokoleniu pochodzenia tureckiego (F543), mającego 2 członków o fenotypie podobnym do NPHP (Suplementowa Figura 1, materiał uzupełniający dostępny online z tym artykułem; doi: 10.1172 / JCI40076DS1). Krytyczny odstęp genetyczny NPHPL1 zawierał 101 genów kandydujących na miejsce (Figura 1B). Figura 1: Sekwencyjne klonowanie genu XPNPEP3, zmutowanego w NPHPL1. (A) Parametryczny wielopunktowy profil punktacji LOD na ludzkim genomie pokrewnego pokrewieństwa A131. Ludzkie chromosomy (ponumerowane na górze) są łączone od pter (z lewej) do qter (z prawej) na osi x. Odległość genetyczna jest podana w cM. Zwróć uwagę na obecność znaczącego maksymalnego wyniku LOD równego 3,6 na ludzkim chromosomie 22q13.2 (strzałka), definiującym nowe locus genu (NPHPL1) dla choroby nerek podobnej do NPHP. (B) W spokrewnionym A131, locus NPHPL1, który jest homozygotyczny według pochodzenia, jest ograniczony przez heterozygotyczne markery SNP_A-1516630 i SNP_A-1649765 do przedziału 4,3-Mb, który zawiera 101 genów kandydujących na miejsce (na sekwencję UCSC; //genome.ucsc.edu/). Mutacje wykryto w XPNPEP3 (otoczona czerwienią). (C) Gen XPNPEP3 rozciąga się na ponad 70,8 kb i zawiera 10 eksonów (kreski pionowe). (D) Struktura egzonowa ludzkiego cDNA XPNPEP3 pełnej długości (3 056 bp). Pokazano pozycje kodonu start (ATG) przy nt +1 i kodonie stop (TGA). Rozmiary egzonu, od 63 bp do 997 pz, są przybliżone. (E) Pozycje mitochondrialnego sygnału lokalizacyjnego (znak Mito). Program SMART (http://smart.embl-heidelberg.de) przewiduje przypuszczalną N-końcową domenę P aminopeptydazy (AMP_N, aminokwas 67. 213) i domenę prolidazy (aminokwas 253. 490), które są rysowane w w stosunku do kodujących pozycji egzonu w D. (F) Dwie homozygotyczne mutacje XPNPEP3 wykryte w rodzinach A131 i F543 z NPHPL1 (patrz Tabela 1). Przeprowadziliśmy analizę mutacji przez sekwencjonowanie egzonów w 29 z kandydujących genów, nadając priorytet białkom obecnym w bazie proteomu rzęsek (http://ciliaproteome.org/, nr 28). Pośród nich zidentyfikowaliśmy nowe, prawdopodobnie patogenne warianty tylko w jednym genie, XPNPEP3 (Figura 1, b. F). Spokrewnieni A131 nosili homozygotyczną mutację w miejscu splicingu (1357G> T) w 80% konserwowanej pozycji eksonowej konsensusu donorowego splicingowego (Figura 1, b / f). RT-PCR z komórek limfoblastoidalnych wykazał, że ta mutacja zakłóca prawidłowe splicing poprzez aktywację tajemniczego miejsca składania i wprowadzanie przesunięcia ramki (Suplementowa Figura 2)
[podobne: jak szybko obniżyć ciśnienie, kaki kalorie, kalarepa kalorie ]